Yakın zamana kadar, lensi gözlük olarak kullanan ilk kişinin Roma imparatoru Nero olduğu kabul edildi. Bu düşüncenin nedeni ünlü tarih yazarı Plinius’un ifadesiydi: Nero gladyatörün zümrüt Bu’dan savaştığını izler. Günümüzde, Nero’nun kullandığı bu zümrüt, yansımaları önleyen ilkel bir güneş gözlüğü olarak yorumlanmaktadır. Lens teknolojisindeki ilk gelişmeler MS.1000 ila MS’dir. 1250 yıl arası. Bu nedenle, lensin gözlük olarak kullanımı da bu tarihlerde bulunur. Araştırmacılar, ince kenarlı (dışbükey) merceklerin büyütücü etkisini keşfederken, ilk gözlük örneği, ince kenarlı merceklerden oluşan okuma taşlarıdır.
Gözlükte 13. Yüzyıl Gelişmeleri
13. yüzyılda Roger Bacon, İbn-i Heysem, Aristoteles, İbn-i Sina, İbn Rüşd, Öklid, Kindi, Ptolemy ve Tideus gibi bilim insanları optik ve felsefe çalışmalarında ışığın yapısı hakkında bilgi vermeye başladı. Bu araştırmalarla ışığın nesnelerden kaynaklanmadığı ve nesnelerden yansıdığı fikri kabul edilmektedir.
Önerilen makale: parfüm çeşitleri hakkında bilgi almak ve yeni moda ürünlere ulaşmak için ilgili sayfayı ziyaret edebilirsiniz.
Bu yüzyılda okuma taşları sıkça kullanılmıştır. Okuma taşı bikonveks lenslerden ve dağ kristallerinden yapılmıştır. Bildiğimiz formdaki ilk gözlüğü kimin keşfettiği bilinmiyor. Bir rivayete göre, 1113 yılında ölen Alexander de Spina, gözlükçü olarak kendisine bir çift gözlük yaptı. Ama onun icadını gizledi. Mevcut duruma en yakın gözlüklerin İngiliz bilim adamı ve filozof Roger Bacon tarafından yapıldığı kabul edildi. Venedik’te, 1250-1280 yılları arasında cam üretiminde gelişmiş olan Bacon olasılığı, bu bilgilerin doğruluğunu güçlendirmektedir.
Bacon gözlüklerini yaşlı veya zayıf insanların küçük metinlerini okumakta etkili bir yardım olarak nitelendirdi. Başka bir söylentiye göre, gözlük 1280’de kuzey İtalya’daki bir manastırda keşfedildi. Kimler tarafından icat edildiği tam olarak bilinmese de, İtalya’da keşfedilen gözlükler kısa sürede Avrupa’ya yayıldı. 1286 yılından bu yana, İtalya Pisa ya da Venedik’te gözlükler yaygınlaştı. Bu gelişmenin, gözlüğün şekillendirilmesiyle şekillenmesini sağlayan optik sektörün başlangıcı olduğu düşünülmektedir.
1289’da İtalyan gözlüklerinin icadının aşağıdaki satırlarını yazdı:
“Yaşlanmaktan bıktım. Gözlük denilen bu gözlükler olmadan ne okuyabiliyor ne de yazabiliyordum. Gözlük, yoksul yaşlıların görebileceği yepyeni bir keşif. Gözlükler icat edilinceye kadar kırma hataları olan insanlar iş, yazma, okuma ve beceri gerektiren işleri bırakmak zorunda kaldılar. Gözlük, ilk yıllarında soylular ve okuryazarlık tarafından ilgiyle karşılandı ve bu çevrelerde gözlük kullanımı yaygınlaştı.
13. yüzyılın sonlarında mercek teknolojisindeki gelişmeler yaşandı. Lensler düz bir şekilde üretildi. Bu üretimin görüş alanını genişlettiği fark edildi.
Düz biçimde üretilen bu lensler demir, tahta veya boynuz çerçevesine yerleştirildi. Bu gözlük ihtiyaç halinde değerlendirildi. Bu yıllarda kullanılan camlar sadece ince kenarlı bir mercekten üretilmiş ve neredeyse görme bozukluğu için kullanılan camlardır. Kalın kenarlı mercekler o yıllarda keşfedilmedi.
1284’te cam işçileri Venedik, İtalya’da bir dernek kurdu. Birliğin faaliyetleri İtalya’yı erkek güneş gözlüğü üretiminin belirleyicisi yaptı. 1299’da Pissazzo, retinanın ters görüntüsünün beyinde düz olarak algılandığını açıkladı. Ayrıca, Pissazzo ince ve kalın kenarlı lenslerin görsel kusurlarını açıkladı ve kendi görüşlerini test edebildi.
Gözlük Modası 